بر کرانه ظهور

انحطاط آخرالزّمانی

در منابع روایی معتبر مانند «کافی» و منابع تفسیری متقن، مانند «المیزان»، روایتی مفصّل از امام ششم(ع) نقل شده که به خوبی، جامع تحوّلات و انحطاطات مردم عصر آخرالزّمان در آستانه ظهور است:
محمّدبن ابی‌حمزه از حمران روایت کرده است که: امام صادق(ع) (در مجلسی که صحبت از قدرت و شوکت غیرشیعیان و فقر و بدحالی شیعیان می‏شد) فرمودند: «… آیا نمی‏دانی که هر کس منتظر امر ما باشد و بر اذیّت‏ها و ترس‏ها که امروز می‏بیند، صبر کند، فردا در زمره ما خواهد بود؟ 

پس هر زمان دیدی حقّ مرده و اهلش از بین رفته است و جور و ستم همه جا را فراگرفته
و «قرآن»، کهنه شده و چیزهایی در آن پدید آمده که در آن نیست و دیدی که قرآن طبق هوا و هوس‌ها توجیه و تفسیر می‏شود 
و دیدی که دین وارونه شده، آن چنان که کاسه وارونه می‏شود و دیدی که اهل باطل بر اهل حق، آقایی و سروری می‏کنند
و دیدی که شر ظاهر گشته و از آن نهی نمی‏شود، بلکه از اهل شر دفاع می‏شود
و دیدی که فسق، علنی شده و مردان به مردان و زنان به زنان اکتفا می‏کنند
و دیدی که مؤمن سکوت کرده، چون گفتارش پذیرفته نمی‏شود 
و دیدی که فاسق دروغ می‏گوید و پذیرفته می‏شود و کسی دروغ و افترای او را رد نمی‏کند و دیدی که صغیران، بزرگان را تحقیر می‏کنند
و دیدی که قطع رحم، همگانی شده و دیدی که وقتی کسی را به فسق می‏ستایند به خود او می‏خندد و سخن گوینده را رد نمی‏کند
و دیدی که به پسر همان را می‏دهند که به زن می‏دهند
و دیدی که زنان با زنان ازدواج می‏کنند 
و دیدی که مدح و ثنا بسیار شده و دیدی که مرد مال خود را در غیر راه اطاعت خدا انفاق می‏کند و کسی نیست که او را نهی کند و دست او را بگیرد

و دیدی که مردم وقتی مؤمن را می‏بینند که در حال اجتهاد و تلاش است، پناه به خدا می‏برند از اینکه مثل او باشند و دیدی که همسایه، همسایه‏اش را می‏آزارد و کسی نیست جلویش را بگیرد
و دیدی که کافر وقتی وضع رقّت‌بار مؤمن را می‏بیند، از وضع خود خوشحالی می‏کند و چون فساد را در پهنای زمین، گسترده می‏بیند مسرور می‏شود
و دیدی که شراب‌های گوناگون علناً نوشیده می‏شود و مردمی بر سفره شراب جمع هستند که از خدای عزّوجلّ هیچ پروایی ندارند

و دیدی که امر به معروف زایل شده و دیدی که فاسق در اعمالی که خدا دوست ندارد نیرومند و مورد حمایت و مدح قرار می‏گیرد
و دیدی که دارندگان آیات، مورد تحقیر واقع می‏شوند و هر کسی هم آنان را دوست بدارد، تحقیر می‏شود
و دیدی که راه خیر بسته شده و راه شر باز و پر رهرو است
و دیدی که خانه کعبه معطّل مانده و مردم از رفتن به زیارت آن نهی می‏شوند و به ترک آن تشویق و مأمور می‏گردند و دیدی که هر کس به دیگری می‌گوید، آنچه را که خود نکرده و دیدی که مردان خود را برای مردان چاق می‏کنند و زنان برای زنان
و دیدی که مرد از راه ماتحت خود روزی به دست می‏آورد و زن از راه فرجش و دیدی که زنان برای خود مجالس ترتیب می‏دهند آن چنان که مردان تشکیل می‏دهند

و دیدی که در دودمان بنی‌عبّاس عمل لواط و زن شدن مردان شایع و علنی گشته و به همین منظور خود را خضاب می‏کنند و شانه می‏زنند، آن‌چنان‌که زنان برای شوهر خود شانه می‏زنند
و مردان مال‌ها به خاطر فروج خود خرج می‏کنند و چند نفر بر سر یک مرد تنازع می‏کنند و بر سر او، این علیه دیگری و آن علیه این غیرت به خرج می‏دهد.

و دیدی که صاحب مال محترم‏تر از مؤمن است و ربا علنی معامله می‏شود و کسی سرزنش نمی‏کند
و دیدی که زنان به سبب دادن زنا ستایش می‏شوند و زن، شوهرش را در عمل لواط با مردی دیگر کمک و همکاری می‏کند
و دیدی که در نظر اکثریّت مردم بهترین خانواده‏ها آن خانواده‏ای است که زنان را بر کار فسق کمک می‏کنند
و دیدی که مؤمن همواره در اندوه و تحقیر شده و خوار است
و دیدی که بدعت‏ها و زنا علنی شده و مردم را دیدی که با شاهدی که به دروغ شهادت می‏دهد به یکدیگر تجاوز می‏کنند
و دیدی که حرام حلال و حلال تحریم شده است و دیدی که هر کس دین را با رأی و نظر خود برای خود توجیه می‏کند و کتاب خدا و احکامش تعطیل شده است
و دیدی که در ارتکاب گناه از تاریکی شب استفاده نمی‏شود؛ بلکه در روز روشن گناه می‏کنند
و دیدی که مؤمن جز با قلبش نمی‏تواند منکر را انکار کند
و دیدی که مال بسیار هنگفت در راه خشم الهی خرج می‏شود
و دیدی که والیان ولایت و سرپرستی مردم را قباله کسی بدانند که قدرتش بیشتر است و دیدی که محرم به محرم خود اکتفا کند و با او ازدواج نماید و دیدی که مردم به صرف تهمت و بر اساس ظن کشته می‏شوند و دیدی که مردم بر سر عشق ورزیدن به یک پسر با یکدیگر به ملاک غیرت می‏ستیزند و حتّی بر سر این عشق جان و مال فدا می‏کنند.
و دیدی که مردم کسی را که شهوت خود را با رفتن نزد زنان خاموش می‏کند، سرزنش می‏نمایند
و دیدی که مرد با زنا دادن همسرش پول در می‏آورد و زندگی می‏کند با علم به اینکه او زنا می‏دهد و حتّی بر این کار او نظارت دارد
و دیدی که زن، قاهر و مسلّط بر شوهرش می‏شود و بر خلاف میل او کارها می‏کند و علیه او پول‌ها خرج می‏کند
و دیدی که مرد، همسر و دختر ـ کنیز ـ خود را کرایه می‏دهد و به طعام و نوشیدنی پست راضی می‏شود
و اگر دیدی که سوگند به دروغ به خدای عزّوجلّ بسیار و شایع شده و دیدی که قمار، علنی و آشکار گشته
و دیدی که شراب به طور علنی فروخته می‏شود و کسی از آن منع نمی‏کند
و دیدی که زنان مسلمان ناموس خود را به اهل کفر می‏دهند
و دیدی که لهو و لعب و رقص و آوازه‏خوانی علنی شده، مسلمانان از آن عبور می‏کنند و احدی، احدی را منع نمی‏کند و احدی جرئت بر منع آن ندارد

و دیدی که افراد شریف و آبرومند به وسیله کسانی که از قدرت آنان می‏ترسند توهین شده و خوار می‏شوند
و دیدی که نزدیک‏ترین افراد به درگاه والیان آن کسی است که با بدگویی به ما اهل بیت، آن والیان را مدح می‏گویند و دیدی که شنیدن صوت قرآن بر مردم سنگینی می‏کند و در مقابل، شنیدن آوازهای باطل برایشان آسان و خفیف است
و دیدی که همسایه را از ترس زبانش احترام می‏کنند و دیدی که راستگوترین مردم دروغ‌سازانند
و دیدی که شر علنی و بازار سخن‌چینی رایج شده
و دیدی که بغی و ستم آشکار گشته
و دیدی که غیبت کردن نوعی ملاحت و خوش‌اخلاقی تلقّی می‏شود و مردم یکدیگر را به سبب آن بشارت می‏دهند و دیدی که حج و جهاد جنبه غیرخدایی به خود می‏گیرد
و دیدی که سلطان برای کافر، مؤمن را توهین نموده و خوار می‏سازد
و دیدی که خرابی بر عمران مسلّط شده و دیدی که زندگی یک فروشنده از راه خیانت در کیل و وزن اداره می‏شود
و دیدی که خونریزی یک امر آسان و پیش پا افتاده تلقّی می‏شود
و دیدی که اگر کسی به طلب ریاست برمی‏خیزد غرضش تنها دنیا است و خود را مردی بد زبان معرفی می‏کند تا کسی جرئت اعتراض کردن نداشته باشد و نیز امور به او نسبت داده می‏شود
و دیدی که به نماز بی‌اعتنایی می‏شود
و دیدی که ثروتمند مال بسیاری نزدش جمع شده و از روزی که مشغول جمع آوری آن شده، زکاتش را نداده
و دیدی که میّت را از قبرش بیرون می‏کشند و آزارش داده، کفن‏هایش را می‏فروشند
و دیدی که هرج و مرج بسیار شده و دیدی که افراد در صبح و عصر مست هستند و هیچ اهتمامی به وضع مردم ندارند
و دیدی که با چهارپایان جماع می‏کنند و دیدی که چهارپایان به جان یکدیگر می‏افتند و یکدیگر را پاره می‏کنند
دیدی که مرد برای نماز خانه‏اش می‏رود و برمی‏گردد؛ در حالی که جامه‏هایش را ربوده‏اند
و دیدی که دل‌های مردم دچار قساوت و چشم‌هاشان خشک شده و ذکر خدا بر آنان سنگین می‏آید و حرام‌خواری علنی گشته و بر سر آن، از یکدیگر پیشی می‏گیرند

و دیدی که نمازگزار اگر به نمازخانه می‏رود، برای آن است که خود را به مردم نشان دهد و مردم او را ببینند که نماز می‏خواند
و اگر دیدی که فقیه برای غیر هدف دین، تفقّه می‏کند، (یعنی به این منظور فقه می‏خواند که دنیا و ریاست به دست آورد)
و دیدی که مردم به سوی آن کسی می‏شتابند که غالب باشد و خلاصه هر یک از دو طرف نزاع غلبه کند مردم با او باشند، چه غلبه‏اش حق باشد چه باطل
و دیدی که طالب حلال، مورد مذمّت و سرزنش و طالب حرام مورد مدح و احترام قرار گیرد
و دیدی که در دو حرم کعبه و «مدینه» کارهایی صورت می‏گیرد که خدا دوست نمی‏دارد و هیچ‌کس جلوگیر آنان نیست و حتّی بین آنان و آن عمل زشت، کسی حائل نمی‏شود
و دیدی که در دو حرم شریف، ساز و آواز علنی اجرا می‏شود
و دیدی که افرادی سخن از حق می‏گویند و امر به معروف و نهی از منکر می‏کنند، ولی از پای خطابه‏اش کسی برمی‏خیزد در حالی‌که خود را خیرخواه و دلسوز او می‏داند و از در خیرخواهی و نصیحت می‏گوید: خدا از تو نخواسته که این حرف‏ها را بزنی و دیدی که مردم در اقتدای به اهل شر با یکدیگر هم‌چشمی می‏کنند
و دیدی که راه‌های خیر از رهرو خالی است و احدی به آن راه نمی‏رود
و دیدی که جنازه را به اهتزاز در می‏آورند و کسی از این عمل ناراحت نمی‏شود
و دیدی که هر سالی که می‏گذرد، بدعت‏های بیشتری از سال قبل باب شده و شرّ بیشتری پیدا می‏شود
و دیدی که خلق و جمعیّت‏ها جز اغنیا را پیروی نمی‏کنند
و دیدی که حاجت محتاج را در برابر مسخره کردن او و خندیدن به او بر آورده می‏کنند و ترحّمشان برای غیر رضای خدا است
و دیدی که آیات آسمانی الهی رخ می‏دهد؛ ولی کسی از آن نمی‏ترسد
و دیدی که مردم با یکدیگر جفت‏گیری می‏کنند، آن‌طور که چهارپایان می‏کنند و کسی این عمل را زشت ندانسته و اگر زشت بداند از ترس مردم نهی نمی‏کند
و دیدی که افراد، اموال بسیار در غیر راه خدا می‏کنند؛ ولی در راه خدا از انفاق مالی اندک، مضایقه می‏کنند
و اگر دیدی که رنجاندن و عقوق پدر و مادر علنی و خوار شمردن آنان شایع شده و در نظر فرزندان، بدترین مردم تلقی می‏شوند، حتّی فرزند خوشحال می‏شود از اینکه بر پدر و مادرش تهمت زده شود
و دیدی که زنان بر حکومت و سلطنت چیره شده‏اند و بر هر امری که هوا و هوس آنان را تأمین کند، مسلّط گشته‏اند
و دیدی که فرزندان به پدر و مادر خود افترا می‏بندند و پدر و مادر خود را نفرین می‏کنند و از شنیدن خبر مرگشان خوشحال می‏شوند

و اگر دیدی که وضع به اینجا کشیده شده است که اگر شخصی روزی بر او بگذرد که در آن روز مرتکب گناه بزرگی نشود، فسق و فجوری انجام ندهد، کم‏فروشی و خیانتی ننماید، به حرامی دست نیافته یا شراب مسکری ننوشد، در غم و اندوه فرو می‏رود و می‏پندارد که آن روز او به بطالت گذشته و یک روز از عمرش ضایع شده است

و دیدی که سلطان، خوردنی‏ها را احتکار می‏کند و دیدی که اموال ذوی القربای رسول خدا(ص) به ناحق تقسیم می‏شود و با آن اموال، قمار می‏کنند و شراب می‏نوشند
و دیدی که با شراب، خود را معالجه می‏کنند و برای مریض تعریف و توصیف می‏کنند که فلان شراب برای تو بسیار نافع است و از شراب شفا می‏طلبند
و اگر دیدی که مردم در ترک امر به معروف و نهی از منکر و ترک اعتقاد به وجوب آن، با هم برابرند
و دیدی که باد به بیرق منافقان و اهل نفاق می‏وزد؛ ولی بیرق اهل حق حرکتی ندارد
و دیدی که مؤذّن‏ها و نمازخوان‏ها در برابر مزد، اذان می‏گویند و نماز می‏خوانند.
و دیدی که مسجدها پر است از مردمی که از خدا نمی‏ترسند و در آنجا جمع شده‏اند برای غیبت و خوردن گوشت اهل حق و در آن از خوبی‌های شراب مسکر سخن می‏گویند
و دیدی که پیش‌نمازی مست بر مردم نماز می‏خواند؛ در حالی که نمی‏فهمد چه می‏خواند و کسی هم او را ملامت نمی‏کند؛ بلکه اگر مست شود مردم از ترس، احترامش می‏کنند و او را وا گذاشته، تعقیبش نمی‏کنند و بلکه معذورش می‏شمارند

و اگر دیدی فردی را دارند به صلاح و خوبی مدح و ثنا می‏کنند که اموال ایتام را می‏خورد
و دیدی که قاضیان به خلاف آنچه خدا دستور داده است، قضاوت می‏کنند
و دیدی که والیان به انگیزه طمع، افراد خائن را امین خود می‏سازند و دیدی که والیان میراث را به جای اینکه آن را طبق فرمان خدا در بین ورثه تقسیم کنند، تنها به وارثی می‏دهند که اهل فسق و جرئت بر خدای تعالی باشد (رشوه و حق و حساب، خود را از او می‏گیرند) و او را آزاد می‏گذارند تا با حقّ سایر ورثه، هر کاری که خواست، بکند
و دیدی که در منبرها، مردم را به تقوا امر می‏کنند؛ ولی خود گویندگان به آنچه می‏گویند، عمل نمی‏کنند
و دیدی که نماز در اوقاتش خوانده نمی‏شود و به اوّل وقت خواندن اهمّیتی نمی‏دهند
و دیدی که صدقه‏ها به سفارش و شفاعت داده می‏شود و در آن رضای خدا مقصود نیست و بلکه به این جهت داده می‏شود که مردم از او طلب می‏کنن
د و اگر دیدی که مردم در شکم و شهوت آزادند، باکی ندارند از اینکه چه می‏خورند و چه نکاح می‏کنند
و دیدی که دنیا به مردم روی آورده و دیدی که شعائر دین، کهنه و بر افتاده است،

در چنین روزگاری بر حذر باش! و برای درخواست نجات از خدا، به خدا متوسّل شو و بدان که مردم در چنین روزگاری غرق در سخط الهی هستند و اگر خدای تعالی مهلتشان داده، از این کار منظوری دارد و تو منتظر تحقّق آن منظور باش و کوشش کن تا خدای عزّوجلّ تو را در وضعی ببیند که خلاف وضع مردم باشد تا اگر عذاب بر آنان نازل شود تو زودتر به رحمت خدای تعالی برسی و اگر عذابشان تأخیر بیفتد آنها مبتلا شوند و تو از آنچه آنها در آن هستند، بیرون شده باشی؛ یعنی تو مثل آنان بر خدای عزّوجلّ جرئت نکرده باشی و بدان! که خدای تعالی اجر نیکوکاران را ضایع نمی‏سازد و رحمت خدا به نیکوکاران، نزدیک است.۱


پی نوشت‌ها:
۱٫‌ «الکافی»، کلینی، ج ۸، ص ۳۶ -۴۲ ؛مجلسی، بحارالانوار، ج‏۵۲، ص ۲۵۶؛ «وسائل الشیعه»، حر عاملی، ج‏۱۶، ص ۲۷۶؛ «المیزان»، طباطبایی، ج‏۵، ص ۳۹۷٫

منبع : موعود

یک دیدگاه

  1. باسلام وعرض تبریک ولادت منجی عالم بشریت .مطالب سایت شما فوق العاده است.هم کلیپها ومقاله ها وسایر موضوع ای دیگر.من مربی تربیتی مدارس هستم وبسیار زیاد ازمطالب استفاده میکنم.دانش آموزان هم خیلی دوست دارند.باز هم میگویم شماها سربازان واقعی امام زمان ومدافعان حریم ولایت هستید .خدا شما را حفظ کند.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.